Met een vaccinatie (enting) wordt de ziekteverwekker in een aangepaste vorm toegediend, het afweersysteem van de kat gaat dan antistoffen maken om de ziekteverwekker te bestrijden. Katten worden gedurende hun leven blootgesteld aan diverse ziekten, maar zijn hiervoor gevoeliger in de eerste zes levensmaanden, op oudere leeftijd (vanaf 8 jaar) en wanneer hun weerstand verminderd is.

Katten kunnen besmet raken door :
- onderling contact: bijten, likken en snuffelen.
- via de kleding en handen van mensen.
- via de lucht : niezen en hoesten.
- via de omgeving : vloer, etensbakjes enz.
Ook katten die niet buiten komen kunnen besmet raken door hun eigenaar of visite, ook wanneer u naar de dierenarts moet kunt u besmette katten tegenkomen.

Een jaarlijkse enting van een moederdier bevordert de overdracht van antistoffen in de baarmoeder en via de moedermelk, maar is geen vervanging van het enten van haar kittens. Katten worden meestal voor het eerst geënt als ze negen weken oud zijn, de afweerstoffen die ze via de moedermelk binnen krijgen moeten eerst uit het lichaam zijn. Deze enting moet met 12/13 weken herhaald worden. Dierenartsen enten met levende en dode virussen. De meningen van dierenartsen over het enten tegen bepaalde ziekten en het herhalingsschema van entingen zijn verdeeld, Wanneer uw kat naar een show gaat, een kattenopvang, of het buitenland zijn entingen verplicht en de geldigheidsduur van de enting mag niet verstreken zijn. Als u uw kat goed wilt beschermen in het buitenland, kan het zijn dat er meer nodig is dan enten. Het is verstandig om ruim voor vertrek naar het buitenland, contact op te nemen met uw dierenarts.
Wanneer een kat geënt is, kan hij toch besmet worden met het virus waarvoor hij geënt is en ziek worden. Dit kan voorkomen als de weerstand van de kat op dat moment te laag is, of er veel virussen en bacteriën aanwezig zijn. De ziekte komt dan in mildere vorm voor en uw kat zal, eventueel met ondersteuning van medicatie, goed te behandelen zijn. Ernstige bijwerkingen als gevolg van een enting komen zelden voor, maar zijn een risico. Wat vaker gezien wordt na een enting is een bult op de plaats van de enting en een enkele keer is een kat allergisch voor de entstof en is een tegen enting noodzakelijk. Neem bij twijfel altijd direct contact op met uw dierenarts.Wanneer uw kat tijdelijk ziek is, is het aan te raden om het enten uit te stellen. Bij een chronische ziekte (die stabiel is), kan een kat meestal wel geënt worden, overleg hierover met uw dierenarts.

Verschillende ziekten, waartegen geënt wordt:

Niesziekte.
Je spreekt over een niesziektecomplex, omdat meerdere virussen een rol kunnen spelen. Een breed scala aan symptomen is mogelijk: sloom zijn, niezen, oogontsteking, speekselen, ooguitvloeiing, snotneus, zweertjes in de bek, hoesten, longontsteking en kreupelheid. Het virus wordt door niezende katten verspreid en belandt met de druppeltjes vocht in de lucht. Met name op plekken waar veel katten bij elkaar komen, verspreidt niesziekte zich hierdoor snel. Ook kan niesziekte via de kleding van de eigenaar of visite worden overgedragen, of eigenlijk via alles waar het besmette vocht/snot op is gaan zitten, zoals kleedjes of (reis)manden. De enting voor niesziekte moet  de eerste keer na drie weken (uiterlijk 4 weken) herhaald worden. De meningen over het herhaaldelijk enten zijn verdeeld, veel dierenartsen adviseren om jaarlijks tegen niesziekte te enten.

Kattenziekte.
Kattenziekte is een besmettelijke ziekte die wordt veroorzaakt door een virus. Katten kunnen besmet worden met kattenziekte door direct contact met een besmette kat of via indirect contact bijv. door kleding en schoeisel van mensen. Aangezien het virus jarenlang in de omgeving kan overleven en het een zeer agressief virus betreft, is kattenziekte een uiterst besmettelijke en vaak dodelijke ziekte. Kattenziekte kan op alle leeftijden voorkomen, kittens kunnen al in de baarmoeder besmet raken. Echter, vaccinatie tegen kattenziekte veroorzaakt een langdurige en sterke bescherming, waardoor het virus eigenlijk alleen vrij spel heeft bij katten die niet gevaccineerd zijn.Twee tot zes dagen nadat een gevoelige kat met het virus in aanraking is gekomen wordt het dier lusteloos, krijgt koorts en wil niet meer eten en drinken. Heftig braken en waterdunne (soms bloederige) diarree, komen hierbij vaak voor. Zeker bij jonge kittens leidt dit al snel tot uitdroging en zeker 70-80% van de zieke dieren sterft binnen enkele dagen ondanks een reeds ingestelde behandeling. De meningen over het herhaaldelijk enten zijn verdeeld, veel dierenartsen adviseren om elke 3 jaar te enten tegen kattenziekte. 

FeLV en FIP.
Enten tegen deze ziekten is mogelijk, maar wordt niet standaard gedaan. De effectiviteit ervan staat ter discussie. Vaccineren tegen FIP gebeurt middels de neusdruppelmethode. Voor meer informatie over FeLV en FIP zie de zogenaamde artikelen op deze site.

Rabiës (hondsdolheid).
Hondsdolheid is een ernstige, niet behandelbare ziekte, die behalve door honden ook door vossen en vleermuizen kan worden overgebracht. 
Deze ziekte is besmettelijk voor mens en dier. Besmette dieren moeten daarom ook, zoals wettelijk is vastgelegd, worden geëuthanaseerd en vernietigd. In Nederland is niet bekend dat deze ziekte momenteel nog voorkomt, in het buitenland komt hondsdolheid wel nog voor. Als u uw kat meeneemt naar het buitenland is een enting tegen hondsdolheid dan ook verplicht. Van deze enting moet u een officieel document laten zien. Op dit document staat de datum van enten; minimaal 30 dagen van te voren.

Enten met een dood of verzwakt levend virus.
De meningen over het vaccineren met een dood of levend verzwakt virus zijn verdeeld. Levend verzwakt virus vermenigvuldigt zich in het lichaam, waardoor de immuun reactie effectiever zou zijn en daarmee een langere bescherming zou geven dan een dood virus. Echter de entreacties zijn heftiger en de kat scheidt echt virus materiaal uit. Dood virus materiaal vermenigvuldigt zich uiteraard niet, het maakt de kat ook niet echt ziek. Het virus wordt bereid door vermeerdering van het virus gevolgd door een behandeling die alle virussen doodt. Tenslotte wordt er een afweer prikkelende stof en conserveermiddel aan toegevoegd, middelen die ongezond zouden zijn. 

Is het verstandig om uw kat elk jaar te enten.
De meningen van dierenartsen over jaarlijks (volledig) enten zijn verdeeld en de richtlijnen omtrent enten veranderen regelmatig. Zo heeft een wetenschappelijke studie laten zien dat er een verband is tussen veelvuldige vaccinatie en het ontstaan van nierziekte bij katten. En er zijn onderzoeken die wijzen op andere gezondheidsrisico's van vaccinaties, zoals epilepsie, allergieën, auto-immuunziekten en schildklier-aandoeningen. Ook schijnt het enten van oude katten niet zinvol te zijn.
Momenteel enten veel dierenartsen met een verzwakt, levend virus. Kittens worden geënt als ze 9 weken oud zijn en vervolgen 3 of 4 weken later nog een keer (boosteren). Daarna worden ze geënt als ze een jaar oud zijn. Als de kat vervolgens elk jaar geënt wordt, is 1 keer enten voldoende en hoeft de enting niet binnen 4 weken herhaald te worden.

Op maat enten: niet te veel en niet te weinig.
Met een vaccinatie wordt een dier gestimuleerd om antistoffen te maken, die beschermen tegen een bepaalde ziekte. Om op maat te kunnen enten kan de dierenarts een titerbepaling uitvoeren. Bij een titerbepaling wordt de hoeveelheid antistoffen in het bloed gemeten, met een zogenaamde snaptest. Boven een bepaalde hoeveelheid antistoffen is er voldoende bescherming en is een volgende vaccinatie dus (nog) niet nodig. Titeren is inmiddels een betrouwbare meting voor niesziekte en kattenziekte en wordt ook steeds vaker geaccepteerd in kattenpensions, mits goed onderbouwd door een dierenarts .Wat niet gegeven wordt, kan ook niet voor problemen zorgen. Dus zeker voor gevoelige dieren met bijvoorbeeld een auto-immuunziekte, epilepsie, huid- en vachtproblemen, allergieën en dieren die heftig reageren op vaccinaties is titeren een uitkomst omdat zij nu ook geen trigger krijgen door een vaccinatie waardoor de klachten weer kunnen verergeren. Titeren is op dit moment mogelijk voor kattenziekte (FPV), niesziekte veroorzaakt door het herpesvirus (FHV) en niesziekte veroorzaakt door het calicivirus (FCV). Een snaptest kan voor enkele ziekten ook aantonen of uw kat ooit in aanraking geweest is met die ziekte. De snaptest voor FIV en FeLV wordt regelmatig gebruikt door dierenartsen. De meningen van dierenartsen over de betrouwbaarheid van titeren bij katten is verdeeld en de inzichten hierover veranderen ook regelmatig.

* Mocht u willen reageren op dit onderwerp, dan kan dat op het forum of de facebookpagina van Kattendomein.

* Dit artikel is bedoeld om informatie te geven, het vervangt niet het raadplegen van de dierenarts, neem altijd contact op met een dierenarts.

 

 

 

Contact

Uw vragen, tips en ervaringen delen met kattenliefhebbers :

 klik hier en bezoek
het forum.

Social media