Dieren hebben verschillende soorten witte bloedcellen, elk met een eigen specifieke taak binnen het afweersysteem. De eosinofiele granulocyt is een cel die reageert wanneer lichaamsvreemde stoffen het lichaam binnen dringen, zoals een vreemd voorwerp, speeksel van insecten of infecties door bacteriën. Je kunt het vergelijken met een bommenwerper. Op de plaats van het onheil aangekomen laat de cel de inhoud van de blaasjes los om de indringer te doden. Ze kunnen zo enige tijd op deze plek aanwezig blijven om definitief met indringers af te rekenen.


 

Soms blijven ze echter langer dan nodig in de huid aanwezig en vormen drie verschillende afwijkende patronen die op of aan de kat zichtbaar zijn. Ook al zijn het verschillende uitingsvormen, het is toch eenzelfde ziektebeeld.
1. De eosinofiele zweer
2. De eosinofiele plaque
3. Het eosinofiel granuloom

De eosinofiele zweer.
Deze zien we vooral in de bek en aan de lippen van de kat. Vooral op de bovenlippen kunnen grote zweren ontstaan waarbij het lijkt of er een groot stuk van de huid van de lip ontbreekt. Deze zweren kunnen tot ver op het verhemelte doorlopen, soms zitten ze meer achterin de bek.

 

De eosinofiele plaque.
Dit is een grote wat vochtige, kaal gelikte en ontstoken platte plek op de huid. Ze worden meestal gevonden aan de onderzijde van de buik en aan de binnenkant van de dijbenen. Katten likken hier vaak constant aan, het lijkt dus flink te jeuken.

Het eosinofiel granuloom.
Een granuloom heeft de vorm van een bult en komt meer boven het huidoppervlak uit. Ze kunnen ook achterop de tong gevonden worden.

De oorzaak van dit complex is nog niet geheel duidelijk. Wel wordt het vaak met een allergie geassocieerd. Omdat veel van deze huidafwijkingen verwarrend veel lijken op ontstekingen waarvoor wel een oorzaak is te vinden, of op tumoren, is het in sommige gevallen raadzaam de huid te onderzoeken d.m.v.  het nemen van een afkrabsel of zelfs een biopt. Wanneer er geen oorzaak gevonden wordt of het biopt levert de diagnose ‘eosinofiel granuloom complex’ op, dan wordt allereerst gezocht naar een bron waarvoor de patiënt allergisch zou kunnen zijn. Een antibioticum kan een deel van de ontsteking wegnemen. Cortisonen zoals Prednison of Dexoral kunnen ook voor genezing zorgen Ook kan in sommige gevallen een operatie, bestraling of therapie m.b.v. bevriezen uitkomst bieden. Aanvullend kunnen omega 3 vetzuren aan de voeding worden toegevoegd en uitgeprobeerd worden. De resultaten zijn wisselend. Wanneer een bron voor de allergie wordt gevonden en kan worden vermeden is de kans op succes groot. Wanneer er geen oorzaak wordt gevonden is de ene kat na een periode met prednison te zijn behandeld van de plekken af., anderen hebben levenslang medicijnen nodig. In het laatste geval kan uiteindelijk vaak wel volstaan worden met een lage onderhoudsdosering.

* Dit artikel is bedoeld om informatie te geven, het vervangt niet het raadplegen van de dierenarts.

* Mocht u willen reageren op dit onderwerp, dan kan dat op het forum of de facebookpagina van Kattendomein.

.

Contact

Uw vragen, tips en ervaringen delen met kattenliefhebbers :

 klik hier en bezoek
het forum.

Social media